دسته‌ها
Uncategorized

«کجا تحریم را بی‌اثر کردیم؟»|نبرد 10ساله با تحریم و مدیرانِ خودباخته/چطور ایران تنها تولیدکننده ریل پیشرفته در خاورمیانه شد؟- اخبار راه و مسکن – اخبار اقتصادی تسنیم


به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، 28 آبان سال 98 جلسه مهمی با حضور 2500 نفر از تولیدکنندگان، کارآفرینان و فعالان اقتصادی در حضور امام خامنه‌‌ای برگزار گردید که نکات مهمی در باب تحریم و تولید در آن جلسه از سوی مقام معظم رهبری مطرح شد.

شاه‌بیت سخنان رهبری در آن جلسه از این قرار بود که “این تحریم فعلاً خواهد بود؛ این‌که کسی امید ببندد به اینکه حالا یک سال دیگر، دو سال دیگر این تحریم تمام می‌شود، خیال باطل است، این تحریم حالاحالاها هست،کار اساسی مصون‌سازی اقتصاد کشور از آسیب دیدن از تحریم است، باید کاری کرد که ما در مقابل تحریم آسیب‌پذیر نباشیم. تولید بایستی در کشور پیشرفت پیدا کند؛ علاج کار این است. اگر توانستیم با تکیه‌ی بر توان داخلی، تحریم را بی‌اثر بکنیم، آن عامل تحریم‌کننده هم از تحریم دست برمی‌دارد؛ یعنی او هم وقتی فهمید تحریم فایده‌ای ندارد، از تحریم دست برمی‌دارد.”

حال که یک سال از آن جلسه مهم می‌گذرد و اقتصاد کشور درگیر تحولات گسترده شده است، گروه اقتصادی خبرگزاری تسنیم در پی آن آمده است که در راستای امیدافزایی، نمونه‌های موفق در کشور را که اتفاق افتاده و تحریم را بی‌اثر کرده است، بازگو نماید.

در این بخش به شکست تحریم در صنعت تولید ریل ملی می‌پردازیم.

ماجرای تولید ریل ملی یا همان UIC60 با استاندارد 60E1 سرنوشتی در حد هفت خوان رستم را از سر گذرانده است. سال 87 یعنی حدود 12 سال قبل کارخانه ذوب‌آهن اصفهان با توجه به نیاز کشور و با توجه به سابقه تولید ریل U33 برنامه‌ریزی برای تولید پیشرفته UIC60 را آغاز کرده بود. اما در میانه راه به دلیل عدم اعتماد به تولید داخلی از سوی برخی مدیران وقت دولتی شرایطی به وجود آمد تا واردات همچنان اولویت اول برای احداث، تعمیر و نگهداری خطوط ریلی باشد. در دولت‌های نهم و دهم هم تولید ریل ملی با موانعی مواجه شد که با روی کار آمدن دولت یازدهم به واسطه سراب برجام تداوم یافت.

گرچه در حرف دولتی‌ها همواره از تولید ریل پیشرفته UIC60 حمایت می‌کردند اما در عمل نشانی از این حمایت به‌خصوص نزد وزیر سابق راه و شهرسازی و مدیران وقت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران دیده نمی‌شد.

* مقاومت 10 ساله برخی دولتمردان در برابر تولید ریل ملی

نمونه بارز این اتفاق نیز آبان‌ماه سال 93 بود که امیدها برای تولید ریل UIC60 را کمرنگ کرد. اوایل ماه مورد اشاره شورای اقتصاد با درخواست وزارت راه و شهرسازی برای خرید 1000 میلیارد تومان ریل هندی موافقت کرد که بر اساس آن  22 میلیارد روپیه جهت خرید 250 هزار تن ریل از هند تخصیص یافت.

پیش‌ از این اقدام دولت اول روحانی، عباس نظری مدیرکل وقت امور بین‌الملل راه‌آهن هم با اشاره به مذاکره با هندی‌ها برای خرید 200 هزار تن ریل گفته بود:‌ برای خرید این میزان ریل از خط اعتباری استفاده خواهد شد.

وی تصریح کرده بود: با توجه به مذاکرات قبلی با طرف‌های هندی قرار بر این شده جهت پیگیری کار هر کدام از شرکت‌های هندی به‌صورت جداگانه به ایران سفر کنند. به‌عنوان مثال شرکت ایرکن برای ساخت راه‌آهن چابهار به زاهدان به ایران سفر می‌کند. همچنین معاون بازرگانی شرکت STC به ایران می‌آید که عمده بحث آن فروش ریل به کشورمان است.

وی با بیان این‌که این میزان ریل پائین‌تر از قیمتی است که تا به حال خریداری شده، گفته بود:‌ منابع مورد نیاز برای خرید این میزان ریل به‌صورت فاینانس است. بانک مرکزی باید قرارداد خط اعتباری را امضا کند تا بر اساس راه‌آهن بتواند از محل این خط اعتباری از هندی‌ها ریل یا تجهیزات ریلی خریداری کند.

* بی‌توجهی ذوب‌آهن به تلاش همه‌جانبه دولت برای واردات ریل

برخی وزرای دولت اول روحانی با تفکرات غربگرایانه از هر کاری برای واردات ریل فروگذار نبودند که این طرز فکر پس از برجام گسترده‌تر شد و مصائب متعددی را برای زیرساخت‌های مورد نیاز مردم به وجود آورد. با این حال مسئولان ذوب‌آهن اصفهان همچنان به دنبال فراهم کردن زیرساخت‌های تولید ریل بودند.

بهار سال 93 مهدی نصر یکی از مدیران وقت کارخانه ذوب‌آهن گفته بود: در جلسات فنی در کارخانه اصفهان با تیم کارشناسان آلمانی ، جانمایی  تجهیزات کارگاه ریل نورد 650  نهایی شد و گراف زمان بندی پروژه  جهت تولید ریل ملی در حداقل زمان ممکن مورد بازبینی دقیق قرار گرفت .

وی افزود: در این جلسات فعالیت‌های مهندسی پروژه و  اقدامات اصلاحی در خط تولید نورد سنگین شرکت (نورد 650) جهت تولید ریل بر اساس استانداردهای معتبر بین‌المللی  مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت تا در راستای بومی سازی و اهداف اقتصاد مقاومتی نیز گام برداشته شود .

وی تصریح کرده بود: در این مذاکرات فشرده فنی مقرر شد  با تسریع در انتخاب  پیمانکاران داخل و افزایش سرعت پیشرفت پروژه ، تولید ریل در حداقل زمان ممکن صورت گیرد.

به گزارش تسنیم، نیمه دوم سال 94 خبری اما از تولید ریل ملی (UIC60) نشد که دلیل عمده آن کمبود منابع مالی و برخی مشکلات فنی اعلام می‌شد. طی سال‌های 95، 96 و 97 نیز هر از چند گاهی اخباری در خصوص ورود قریب‌الوقوع ریل ملی  به توسعه زیرساخت‌های ریلی منتشر می‌شد اما در عمل باز هم خبری از ورود این نوع ریل تولید داخل به پروژه‌ها نبود.

تمام این اتفاقات در حالی روی می‌داد که مقامات عالیرتبه کشور بارها و بارها بر ضرورت توسعه زیرساخت‌های ریلی کشور تاکید داشتند. از سوی دیگر با توجه به محدودیت‌های ناشی از تحریم‌ها ضرورت داشت ریل پیشرفته مورد نیاز کشور به جای واردات از کشورهایی اروپایی، ترکیه، هند، روسیه و … در داخل تولید شود.

7 خوان تولید ریل ملی

در عین حال مدیر نورد کارخانه ذوب‌آهن اصفهان روایت جالبی را از تلاش این کارخانه برای تولید ریل ملی بازگو می‌کند.

محمدامین یوسف زاده در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، اظهار کرد: حدود 100 سال از ورود قطار به کشور می‌گذرد، قطعا یکی از الزامات کشور پس از راه‌اندازی کارخانه ذوب‌آهن در حوزه زیرساخت‌های ریلی تولید ریل بود، به این دلیل که یک محصول فوق‌العاده استراتژیک به‌شمار می‌رود. زیرساخت‌های ریلی از جمله بازوهای بسیار مهم توسعه کشور است.

وی افزود: حمل‌ونقل باری و مسافری به ریل وابسته است و هزینه‌ تمام شده را به‌شدت کاهش می‌دهد و یکی از شاخص‌های اصلی توسعه کشورهاست.

وی بیان کرد: تولید ریل با وجود اهمیت بسیار بالا در اقتصاد، معیشت و رفاه مردم، اما در رژیم طاغوت مغفول ماند تا این‌‌که سال 71 و پس از جنگ تحمیلی به واسطه سهام کارخانه ذوب‌آهن در یکی از شرکت‌های خارجی، تعدادی از پرسنل آموزش‌هایی را دیدند. گروهی هم نقشه‌هایی را از آنجا به ایران منتقل کردند.

مدیر خط نورد کارخانه ذو‌ب‌آهن با یادآوری این‌که سال 75 وارد این مجموعه شدم، گفت: تا قبل از سال 93 هر بار تستی را انجام می‌دادیم به دلیل این‌که به شدت کمبود داشت و ناقص بود، موفق به تولید ریل ملی نشدیم. تنها کاری که می‌کردیم این بود که یک تست را انجام می‌دادیم و مقداری ریل برای داخل کارخانه تولید می‌شد.

یوسفی افزود: در سال 93 اطلاعات کامل ریل از جمله نیازها برای بالا بردن دقت تولید و تست‌های فوق‌العاده سختگیرانه برای تولید ریل جمع‌آوری شد. در این سال تجهیزات مورد نیاز شناسایی شد و آلمانی‌ها اعلام کردند که قصد فروش خط تولید ریل را دارند. شرایط فروش مناسب بود و یک فرصتی بود که بتوانیم تجهیزات مورد نیاز را تامین کنیم.

وی یادآور شد:‌سال 87 وقتی که آقای هراتی نیک سرپرست وقت ایمیدرو بود، استارت تولید ریل ملی زده شد. با اس ام اس آلمان برای خرید تجهیزات مذاکره کرده و کارها را جلو بردیم. در یک بازه یکساله به تجهیزات تست و های تک رسیدیم؛‌ آنها اعلام کردند که ما نمی‌توانیم این تجهیزات پیشرفته را به ایران بفروشیم. این مسئله را پذیرفتیم که مدیر وقت ذوب‌آهن تغییر دادند. با ورود آقای هراتی نیک موضوع تغییر و اعلام کرد که ما یک خط کامل تولید ریل را در کشور راه‌اندازی می‌کنیم.

وی با بیان این‌که راه‌اندازی خط کامل پس از چهار سال کار جلوتر نرفت، اظهار کرد: تا این‌که سال 93 مذاکرات مجددا برای خرید تجهیزات شرکت آلمانی آغاز  شد و  در ترکیه این کار پیگیری شده و طی یک بازه حدود 6 ماهه تمام زوایای موضوع بررسی شد و به این نتیجه رسیدیم که فرصت بسیار مناسبی را در اختیار داریم.

وی تاکید کرد: این اتفاق افتاد و تصمیم گرفتیم برنامه توسعه خط نورد 650 را که سال 87 آغاز شده بود ادامه دهیم. سال 95 تقریبا پس از حدود 2.5 سال استارت تولید خط گرم را زدیم و ریل 46 E 2 یا همان U33 شروع شد. بخشی از خطوط ریل کشور از این نوع ریل است که در سرعت و تحمل بار محور آن کمتر از ریل UIC60 است.

مدیر نورد ذوب‌آهن  ادامه داد: تولید این نوع ریل درخواست راه‌آهن بود که بعد از مدتی اعلام کردند به ریل 60E1 برای توسعه خطوط ریلی نیاز دارند. استانداردهای تولید این ریل فوق‌العاده سختگیرانه است تا برای سرعت‌ها و بار محوری بالا اطمینان لازم حاصل شود.

ایران تنها تولید کننده ریل پیشرفته خاورمیانه

یوسفی با بیان این‌که اولین جایی که در خاورمیانه استارت تولید ریل پیشرفته را زد، جمهوری اسلامی ایران بود، گفت: چون ما تجهیزات را تامین کرده بودیم جرات این را داشتیم که وارد پروسه تولید ریل شویم. امروز با افتخار اعلام می‌کنیم که بعد از راه‌اندازی کارخانه ذوب‌آهن در سال 1345، تولید ریل فاز دوم توسعه ملی بود. در کشور کسی نیست که با پوست، گوشت و خونش تحریم را حس نکرده باشد، در این شرایط دیگر امکان واردات تجهیزات به هیچ عنوان وجود نداشت.

وی با اشاره به این‌که واردات ریل ارزبری بالا و روند طولانی داشت،‌گفت: این کار روند توسعه کشور را به شدت کاهش داده بود؛ در بسیاری از سال‌ها به دلیل مسائل پیرامون واردات ریل،توسعه خطوط ریلی بسیار بسیار کم و در حد صفر بوده است.

وی اظهار کرد: اواخر سال 98 حدود 7000 تن ریل ملی و امسال حدود 30 هزار تن تحویل داده‌‌ایم و پیش بینی می‌کنیم تا آخر سال به 60 هزار تن خواهد رسید.

وی با اعلام این‌که ظرفیت تولید ریل ذوب‌آهن حدود 400 هزار تن -تقریبا برای ساخت 3300 کیلومتر ریل- است،‌ اظهار کرد: پیش بینی می‌کنیم سال آینده ظرفیت تولید ریل ملی دو برابر می‌شود. اگر راه آهن تقاضا داشته باشد سال آینده 150 هزار تن بیشتر ریل به آنها تحویل می‌دهیم.

مدیر نورد کارخانه ذوب آهن اصفهان گفت: ریل ملی تولید داخل به مراتب کیفیت بالاتری نسبت به ریل های چینی و هندی دارد و همتراز با ریل های با کیفیت اروپایی است.

ریل‌گذاری پروژه‌های خاتم‌الانبیاء با ریل ملی

فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء هم در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم با تاکید بر توجه ویژه به ظرفیت‌های تولید کشور در سال جهش تولید، اظهار کرد: راه‌آهن چابهار-زاهدان پروژه بسیار مهمی است که تنها بندر اقیانوسی ایران را می‌تواند به خط ترانزیتی ریلی کشور متصل کند.

سعید محمد با بیان این‌که خط‌آهن مذکور کریدورشرق کشور را تکمیل می‌کند، افزود: استکبار جهانی به دنبال آن بود که ایران را از مسیرهای ترانزیتی حذف کند که با اجرای سریع این پروژه، کشورمان جایگاه اصلی خود را بازیابی خواهد کرد.

فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء با اشاره به استفاده از ریل ملی در احداث خط‌آهن چابهار-زاهدان گفت: در این طرح به‌طور کامل از ریل ملی استفاده می‌کنیم که ذوب‌آهن اصفهان در حال تولید و تامین آن است.

عباس خطیبی معاون ساخت راه آهن شرکت ساخت و توسعه نیز در این‌باره به تسنیم می‌گوید: در زمان حاضر ریل خریداری شده از کارخانه ذوب‌آهن از ریل وارداتی به مراتب ارزان‌تر است، ضمن این‌که مهم‌تر از همه وابستگی کشور به خارج در این رابطه قطع شده است.

وی با تاکید بر این‌که با افتخار از ریل ایرانی در تمام پروژه‌های توسعه راه‌آهن استفاده خواهیم کرد، ‌افزود: دیگر واردات ریل نداریم و تمام ریل مورد استفاده از طریق کارخانه ذوب‌آهن تامین خواهد شد.

انتهای پیام/

دسته‌ها
Uncategorized

«معدن، گنج پنهان»| دبیر انجمن سنگ: تحریم آمریکا را بی‌اثر کردیم، ولی گرفتار تحریم دولت خودمان هستیم- اخبار صنعت و تجارت – اخبار اقتصادی تسنیم


احمد شریفی دبیر انجمن سنگ ایران در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، تأکید می‌کند: اگرچه تحریم‌ها در حوزه بین‌الملل، صادارت را به شدت تحت فشار قرار داده و مسأله ایجاد کرده است اما آنچه بیش از همه چیز کار را برای صادرکنندگان سخت کرده، ضعف مدیریت داخلی و بی‌تدبیری است.

شریفی اضافه می‌کند چنانچه این خودتحریمی‌ها نباشد و اصلاحات درون ساختاری که تشکل‌های بخش خصوصی معدن و صنایع معدنی در نامه‌ای به مقام معظم رهبری به آن اشاره کرده‌اند، انجام شود، یقین بدانید تحریم‌ها نمی‌تواند هیچگونه مشکلی برای ما به وجود آورد.

شریفی تصریح می‌کند: فعالان بخش معدن از دفتر مقام معظم رهبری انتظار دارند تا از تشکل‌هایی که به ایشان نامه نوشته‌ و راهکارهای رفع بحران معدنی را ارائه کرده‌اند، دعوت کنند تا با ایشان جلسه‌ای داشته باشند.

وی به صراحت می‌گوید وقتی علاوه‌بر تحریم‌های ظالمانه، خودمان هم در داخل به تحریم‌ها کمک می‌کنیم دیگر نمی‌شود کاری کرد.

به آمریکا هم سنگ صادر می‌کنیم

دبیر انجمن سنگ ایران در پاسخ به این پرسش که فعالان بخش معدن و صنایع معدنی چگونه توانسته‌اند با وجود تحریم‌های سخت، بازارهای صادراتی خود را حفظ کرده و در شرایط دشوار رقابتی، سنگ‌های تزئینی کشور را صادر کنند، می‌گوید: اکنون دچار کاهش شدید صادرات در بخش سنگ‌های تزئینی هستیم که علت آن تحریم‌ها، عوارض صادراتی و مسائل داخلی است. ولی به‌رغم همه این مشکلات اگر خودتحریمی‌ها نباشد همه فعالان صنعت سنگ می‌توانند بدون اینکه تحریم‌ها لطمه‌ای به آنها بزند، کارشان را انجام دهند.

به‌گفته وی متأسفانه آمار صادرات سنگ کوپ کشور بر اساس آمار اعلامی معاونت معدنی وزارت صنعت، معدن و تجارت در 5ماهه نخست 1399 بالغ‌بر 155 هزار تن بوده که تا پایان سال به حدود 500 هزار تن می‌رسد. صادرات سنگ‌های فرآوری شده نیز در این مدت حدود 265 هزار تن بوده با این حال صادرات سنگ بلوک کشور در سال جاری نسبت به سال 1397 به یک سوم رسیده است.

وی اضافه می‌کند: اگر صادرات در این بخش کاهش پیدا کرده، علت‎العلل آن بی‎تدبیری دولت و عواملی است که جلوی کار تولید و صادرات را سد کرده‌اند وگرنه در همین شرایط تحریم، کار جابجایی پول و صادرات سنگ انجام می‎شود و حتی صادرکنندگان ایرانی در این مدت به آمریکا نیز سنگ صادر کرده و پول آن را هم به کشور برگردانده‌اند.

شریفی بر این باور است، اگرچه هزینه‌های صادرات سنگ در شرایط کنونی بسیار بالاست ولی با این حال کار انجام می‌شود اما آنچه به صنعت سنگ لطمه می‌زند و صاحبان واحدهای معدنی را در حوزه تولید و صادرات زجر می‌دهد، تحریم‌های داخلی است.

صادرات سنگ تزئینی پایین‌تر از قیمت واقعی

وی با اشاره به صادرات سالانه حدود 11 میلیون مترمربع سنگ‌های تزئینی کشور، خاطر نشان می‌کند که صادرات سنگ‌های فرآوری شده خیلی خوب بوده و در پاسخ به این پرسش تسنیم که مقاصد عمده صادرات سنگ ایران کدام کشور است، می‌گوید: سنگ‌های تزئینی ایران به‌طور عمده به بازار عراق و کشورهای اطراف اما با قیمت پایین صادر می‌شود و ما متأسفیم که تاکنون در این بخش نه دولت کمکی کرده و نه سازمانی را برای حمایت از آن به وجود آورده است.

دبیر انجمن سنگ ایران در این‌باره توضیح می‌دهد که ارزش واقعی هر مترمربع سنگ تزئینی ایران در بازار عراق نسبت به سنگ‌های مشابهی که ترکیه وارد این کشور می‌کند بالغ‌بر20 دلار است ولی به قیمت 6 تا 7 دلار فروخته می‌شود.

شریفی درباره اضافه می‌کند: اکنون سود اصلی را دلالان می‌برند چراکه سنگ‌ها را به مفت از تولیدکننده می‌خرند و چند برابر بالای قیمت می‌فروشند.

وی راهکار جلوگیری از هدررفت درآمدهای صادراتی را سازماندهی بخش صادرات و حمایت داخلی از صادرکنندگان می‌داند و یادآور می‌شود: چنانچه کنسرسیوم، شرکت مدیریت صادرات یا هلدینگ قوی صادراتی برای سنگ‌های تزئینی تشکیل شود و سنگ را از واحدهای تولیدی به قیمت متعارف خریداری و آن را به قیمت واقعی در بازار عراق بفروشد، سنگ ایران به جایگاه اصلی خود دست پیدا خواهد کرد.

او خاطر نشان می‌کند انجمن سنگ ایران آمادگی دارد تا هرگونه ابزار و لوازمی که برای این کار احتیاج است، فراهم کند ولی از آن طرف هم کاش دولت بپذیرد که بخواهد این گره‌ها را باز کند چون در حال حاضر حمایت دولت را برای کنترل این موضوع نداریم.

وی تأکید می‌کند باتوجه به آنچه درباره مشکلات و مسائل بخش تولید و صادرات سنگ گفته شد، درخواست همه فعالان و دست‌اندرکاران بخش معدن و صنایع معدنی کشور از دولت و دستگاه‌های دولتی مرتبط با بخش معدن این است که در شرایط کنونی اگر کمکی نمی‌کنند لااقل جلوی کارشان را نگیرند و سنگ‌اندازی نکنند.

شریفی درباره سنگ‌های برند صادراتی کشور اظهار می‌دارد: در حال حاضر سنگ دهبید، لاشتور و مرمریت طوسی جایگاه و فروش خوبی در بازارهای صادراتی دارند با این حال معدنکاران کشور توانایی آن را دارند که ده‌ها سنگ تزئینی دیگر را نیز برند کرده و با شرایط خوب در بازارهای صادراتی عرضه و به فروش برسانند.  

انتهای پیام/